صبح فردوسی

که دگر مادرگیتی چو تو فرزند بزاید

دو سال از درگذشت معلم بزرگ وانسان وارسته ای به نام محمد بهمن بیگی میگذرد و فقدان او در این مدت برای همه دردناک و غم انگیز است و کسی نیست که او را شناخته باشد و او را تحسین نکرده باشد. بهمن بیگی وجه اشتراک تمام ایلات بود او در بین ترک ولر و باصری وعرب و فارس محبوب و دوستداشتنی بود و همواره تحسین همه مردم عشایر را برمی انگیخت والبته نه تنها در بین عشایر بلکه در جوامع شهری هم فردی محبوب بود وشاید در فرهنگ همه اقشار و ایلات و گروههای فکری جایی برای بهمنبگی باشد که یقینا هست.با این مقدمه یاداور میشوم که چند روز دیگر در استانه سالروز درگذشت این معلم بزرگ هستیم وعجبا که روز مرگش نیز مقارن با روز بزرگداشت معلم شده است و ای کاش خدمات ارزنده اش را به یاد داشته باشیم و بدانیم که او که بود و چه کرد . امروز اگر در شهرستانهای فارس و خوزستان و کهکیلویه و بوشهر و ... معلمانی فرهیخته وجود دارد که همه از دانش  پر فیض این معلم بزرگ به افتخار معلمی نائل شده اند و در واقع بهمنبیگی با اقدامات ارزنده اش پایه گذار اموزش نوین و تحصیل در جوامع فقیر و محروم کشور ما شد و با این کارش برگی زرین از افتخارات تاریخ کشور ما را رقم زد بر این اساس شایسته است که حال که با گرامیداشت روز معلم به سراغ معلمان و فرهنگیان میرویم و از ایشان تمجید میکنیم این حرکت را در قبال بنیانگذار و صحنه گردان اموزش و پرورش استان فارس انجام داده و ذره ای از محبتش را جبران کنیم و همه بدانیم که روح بهمنبیگی امروز در کلاسهای درس و مدرسه از دورافتاده ترین نقاط خوزشتان و یاسوج تا مرودشت و شیراز حاضر است انگاه که خداوند بزرگ فرمود بندگان نیکوکار و بزرگ من هیچگاه از بین شما نمیروند بیایید برای تاریخ وتاریخسازان خود و برای خود حرکتی کنیم